لا لا لا لا دیگه بسه گل لاله

نخواب ای حسرت سفره گل گندم
نباش تو دالو نای قصه سر در گم
نخواب رو بالش پرهای پروانه
که فریاد تو رو کم دارن این مردم

لا لا لا لا دیگه بسه گل لاله
بهار سرخ امسال مثل هر سال
هنوزم تیرو ترکش قلب و می شناسه
هنوز شب زیر سرب و چکمه می ناله

نخواب آروم گل بی خار و کینه
نمی بینی نشسته گوله تو سینه
آخه بارون که نیس رگبار باروته
سزای عاشق های خوب اما اینه؟

نترس از گوله ی دشمن گل لادن
که پوست شیره پوست سرزمین من
اجاق گرم سرمای شب سنگر
دلیل تا سپیده رفتن و رفتن

نخواب آروم گل بادوم نا باور
گل دلنازک خسته گل پر پر
نگو باد ولایت پر پر ت کرده
دلاور قد کشیدن رو بگیر از سر

دوباره قد بکش تا اوج فواره
نگو این ابر بی بارون نمی ذاره
مث یار دلاور نشکن از دشمن
ببین سر می شکنه تا وقتی سرداره

نذاشتن همصدایی رو بلند باشیم
نذاشتن حتی با همدیگه بد باشیم
کتابای سفید ودوره می کردیم
که فکر شبکلاهی از نمد باشیم

نگو رفت تا هزار آفتاب هزار مهتاب
نگو کو تا دوباره بپریم از خواب
نخوون با من نترس از گوله ی دشمن
بیا بیرون بیا بیرون از این مرداب

نگو تقوای ما تسلیم و ایثاره
نگو تقدیر ما صد تا گره داره
به پیغام کلاغای سیا شک کن
که شب جز تیرگی چیزی نمی آره

نخواب وقتی که همبقضت به زنجیره
نخواب وقتی که خون از شب سرازیره
بخوون وقتی که خوندن معصیت داره
بخوون با من بیا تا من نگو دیره

سکوت شیشه های شب غمی داره
ولی خشم تو مشت محکمی داره
عزیز جمعه های عشق و آزادی
کلاغ پر بازی با تو عالمی داره....