صدا
کدوم غزل کدوم قصیده ای تو
که پیش تو ترانه هام حقیره
هوای تو هوای تو چه تازه س
آدم می خواد تو این هوا بمیره
ترانه هام نجیب و عاشقانه س
تمام خوندنم فقط بهانه س
بهانه یی برای با تو بودن
بمون که موندنت چه مومنانه س
تو از کدوم ستاره برمی گردی - که دب اکبر این چنین سیاهه
تو از کدوم قبیله و تباری - که از تو دور شدن یه جور گناهه؟
صدای تو به وسعت زمینه
صدای تو صدای آخرینه
تو با ردایی از گیاه و شبنم
بیا که آرزوم فقط همینه
صدای من هر چی که هس دروغ نیس
صدای من پر از هوای گریه س
صدای من صدای از تو مردن
صدای من فقط برای گریه س
تو مثل مثنوی همیشه خوبی
به شعرمن یه اسم تازه دادی
صدای من صدای التماسه
تو از سر ترانه هام زیادی