گیلان جان

گیلان جان
شعر ترانه: جهانگیر سرتیپ پور
خواننده: محمد نوری


گیلان جان گیلان اوی گیلان - تاج سره خوشگلان
چی خوش و خرم رو داری - بری دل جه (از) خوبان
جور (بالا) سبزه پیرهن داری جیر (پایین) آبی دامن داری
با اه (این) سبز و آبی ایسی (هستی) آفتابی به دوران
آه چه جانانه هم خانه داره می دیل (دل) ( 3مرتبه)

گیلان جان تی گیل گل واکود (خاک تو گل باز کرد)
تی خورشید اه سنبل چاکود (ساخت)
تی گلاب می شینه (مال منه) می گل وآب تی شینه گیلان جان اوی گیلان جان

مبادا تی روشن کلان (با تشدید به معنی کله ها یا همان اجاق های گلی دست ساز کوچک شبیه کله انسان) اوی گیلان جان خاموش ببه
مبادا تی شیرین نامه هیچکس ته فراموشش ببه
گیلان جان به گیلان باموم (آمدم) بهار در زمستان باموم

بی مهری نداره همیشه بهاره گیلان جان اوی گیلان جان

آوازهای سرزمین خورشید - 1992